
Reklama porównawcza: kiedy jest legalna i jak ją napisać
Reklama porównawcza jest w Polsce legalna, jeśli spełnia jednocześnie wszystkie 8 warunków z art. 16 ust. 3 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (UZNK). Musi porównywać produkty o tym samym przeznaczeniu i opierać się na obiektywnych, sprawdzalnych cechach, na przykład cenie. Nie może wprowadzać w błąd, dyskredytować konkurenta, korzystać z renomy jego marki ani przedstawiać produktu jako podróbki. Przepis wdraża dyrektywę 2006/114/WE.
Poniżej opisujemy, jak rozpoznać porównanie w rozumieniu ustawy i jak napisać je tak, żeby było bezpieczne. Pokazujemy też, jak takie porównanie wygląda w artykule sponsorowanym. Stan prawny: wrzesień 2026, na podstawie tekstów ustaw w ISAP i EUR-Lex. To materiał informacyjny, który nie zastępuje porady radcy prawnego ani adwokata.
Czym jest reklama porównawcza w polskim prawie?
Reklama porównawcza to reklama, która bezpośrednio lub pośrednio pozwala rozpoznać konkurenta albo jego towary lub usługi. Definicję zawiera art. 16 ust. 3 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z 16 kwietnia 1993 r. Nie ma znaczenia, czy nazwa konkurenta pada w tekście. Liczy się to, czy odbiorca domyśli się, o kogo chodzi. Przepis wdraża unijną dyrektywę 2006/114/WE.
„Reklama porównawcza, która umożliwia bezpośrednio lub pośrednio rozpoznanie konkurenta albo towarów lub usług oferowanych przez konkurenta, stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami.” - Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, art. 16 ust. 3, 1993 (tekst jednolity)
Konstrukcja przepisu jest odwrotna, niż podpowiada intuicja. Ustawa nie zakazuje porównań. Mówi za to, kiedy porównanie jest sprzeczne z dobrymi obyczajami: wtedy, gdy nie spełnia listy warunków. Jeśli spełnia wszystkie, jest dozwolone.
Czy porównanie bez podania nazwy konkurenta to też reklama porównawcza?
Tak. Porównanie pośrednie też jest reklamą porównawczą, jeśli z kontekstu da się rozpoznać konkretnego konkurenta. Hasło „tańsi niż lider rynku” wskazuje jedną firmę, gdy w branży jest oczywisty lider. Tak samo działa „nasza kawa, nie ta z zielonym logo”. Poniżej przykłady porównań, w których konkurent jest rozpoznawalny, choć nazwa nie pada:
- Charakterystyczny kolor lub kształt: opakowanie w barwach jednej marki pozwala ją rozpoznać, nawet jeśli nazwa jest zamazana.
- Pozycja rynkowa: „jedyny operator w mieście” albo „największa sieć w kraju” wskazuje konkretny podmiot, jeśli taki jest tylko jeden.
- Parafraza hasła konkurenta: przerobiony, rozpoznawalny slogan odsyła odbiorcę do firmy, która go używa.
- Cena lub parametr unikalny dla jednej oferty: podanie kwoty, którą ma w cenniku tylko jeden rywal, identyfikuje go równie jasno jak nazwa.
- Porównanie z „wszystkimi innymi”: ogólne „lepsi od reszty rynku” zwykle nie wskazuje nikogo konkretnego. To jednak zależy od liczby graczy w branży.
Skąd pochodzą przepisy o reklamie porównawczej?
Polskie przepisy wdrażają dyrektywę 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 12 grudnia 2006 r. w sprawie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej. Warunki z art. 4 dyrektywy odpowiadają niemal punkt po punkcie ośmiu przesłankom z UZNK. Dlatego przy wątpliwościach polskie sądy sięgają do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE, który interpretuje dyrektywę. Relacje z konsumentami reguluje dodatkowo ustawa z 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.
Kiedy reklama porównawcza jest legalna?
Reklama porównawcza jest legalna, gdy łącznie spełnia 8 warunków z art. 16 ust. 3 UZNK. Nie może wprowadzać w błąd, musi porównywać towary o tym samym przeznaczeniu i opierać się na obiektywnych, sprawdzalnych cechach. Nie może też dyskredytować konkurenta, korzystać z jego renomy ani przedstawiać produktu jako imitacji. Wystarczy, że nie spełnia jednego warunku, i cała reklama staje się czynem nieuczciwej konkurencji.
8 warunków z art. 16 ust. 3 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Tę listę warto traktować jak checklistę przed publikacją. Każdy punkt to osobne pytanie, na które tekst musi odpowiedzieć „tak, spełnia”:
- Nie wprowadza w błąd: nie jest reklamą wprowadzającą w błąd z art. 16 ust. 1 pkt 2 UZNK ani nieuczciwą praktyką rynkową w rozumieniu ustawy z 2007 r.
- Te same potrzeby: rzetelnie porównuje towary lub usługi zaspokajające te same potrzeby albo przeznaczone do tego samego celu.
- Obiektywne cechy: porównuje jedną lub kilka istotnych, charakterystycznych, sprawdzalnych i typowych cech, do których może należeć cena.
- Brak pomyłki: nie powoduje, że odbiorca myli reklamującego z konkurentem, ich towary, znaki towarowe albo oznaczenia.
- Brak dyskredytacji: nie dyskredytuje towarów, usług, działalności, znaków ani innych okoliczności dotyczących konkurenta.
- Oznaczenia geograficzne: towary z chronionym oznaczeniem geograficznym albo nazwą pochodzenia porównuje tylko z towarami o takim samym oznaczeniu.
- Brak wykorzystania renomy: nie korzysta nieuczciwie z renomy znaku towarowego ani oznaczenia przedsiębiorstwa konkurenta.
- Brak imitacji: nie przedstawia towaru jako imitacji ani naśladownictwa produktu oznaczonego chronionym znakiem towarowym.
Porównanie cen i ofert specjalnych: jakie są dodatkowe wymogi?
Tak, ceny z konkurencją można porównywać, bo ustawa wprost wymienia cenę jako cechę, którą wolno zestawiać. Warunek: porównujesz ten sam zakres usługi i stan z tego samego dnia. Gdy porównanie dotyczy promocji, dochodzi obowiązek z art. 16 ust. 4 UZNK.
„Reklama porównawcza odnosząca się do oferty specjalnej powinna w sposób jasny i jednoznaczny określać termin jej zakończenia, a w przypadku gdy oferta specjalna nie ma jeszcze zastosowania - datę rozpoczęcia okresu stosowania ceny specjalnej lub innych szczególnych warunków, lub informację, że oferta specjalna obowiązuje do wyczerpania zapasów towarów lub usług.” - Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, art. 16 ust. 4, 1993 (tekst jednolity)
Obiektywne, istotne i sprawdzalne cechy: co to znaczy w praktyce?
Cecha sprawdzalna to taka, którą osoba trzecia może zmierzyć albo porównać z dokumentem. Nie może to być wrażenie autora. Czas dostawy, pojemność baterii w mAh, cena abonamentu czy liczba godzin wsparcia są sprawdzalne. „Lepszy smak” i „wyższa jakość” nie są. Cecha musi też być typowa, czyli ważna dla klienta przy wyborze produktu. Porównanie koloru nakrętki na butelce wody nie spełnia tego warunku, nawet jeśli jest prawdziwe.
Reklama porównawcza a reklama wprowadzająca w błąd: gdzie jest granica?
Reklama porównawcza to kategoria, a wprowadzanie w błąd to wada, którą porównanie może mieć albo nie. Reklama wprowadzająca w błąd to osobny czyn z art. 16 ust. 1 pkt 2 UZNK. Wobec konsumentów jest też nieuczciwą praktyką rynkową z ustawy z 2007 r. Porównanie, które wprowadza w błąd, automatycznie nie spełnia pierwszego z ośmiu warunków.
Czym różni się reklama porównawcza od wprowadzającej w błąd?
Różnica leży w przedmiocie oceny. Przy porównaniu sprawdzamy, czy zestawienie z konkurentem jest rzetelne. Przy wprowadzaniu w błąd sprawdzamy, czy przekaz może zmienić decyzję klienta na podstawie fałszywego obrazu. Konkurent nie musi się w nim w ogóle pojawiać. Porównanie prawdziwe, ale wybiórcze, często wprowadza w błąd. Typowe pułapki:
- Cena bez kosztów obowiązkowych: podanie ceny produktu bez dostawy, gdy u konkurenta dostawa jest wliczona.
- Różne okresy: zestawienie własnej ceny z września z cennikiem konkurenta sprzed pół roku.
- Różne warianty: porównanie własnej wersji podstawowej z wersją rozszerzoną konkurenta, bez informacji o różnicy.
- Ukryte warunki: cena „od” dostępna wyłącznie przy umowie na 24 miesiące, podana obok ceny konkurenta bez zobowiązania.
- Przemilczana cecha: „szybsza dostawa”, gdy szybka dostawa obejmuje tylko duże miasta.
Szerzej piszemy o tym w poradniku reklama wprowadzająca w błąd.
Czy można napisać „najlepszy” w reklamie?
To zależy od kontekstu. „Najlepszy” bez punktu odniesienia bywa uznawany za ogólną przesadę reklamową. Gdy jednak tekst sugeruje, że produkt jest lepszy od konkretnego rywala albo „numer 1 w Polsce”, reklamodawca musi umieć to udowodnić. Bezpieczniejsza formuła to superlatyw z miarą i źródłem, np. „najniższa cena abonamentu wśród 5 operatorów w zestawieniu z 1 września 2026”.
Przykłady nieuczciwej konkurencji w reklamie porównawczej
Nieuczciwa reklama porównawcza to tylko jeden z czynów nieuczciwej konkurencji. Art. 3 ust. 2 UZNK wymienia też inne. W tekstach reklamowych najczęściej zdarzają się trzy błędy: nierówne zestawienie ofert, sugerowanie, że produkt jest tańszą kopią markowego, oraz ośmieszanie konkurenta. Każdy z nich narusza inny warunek z art. 16 ust. 3, więc każdy poprawia się inaczej.
Dla porządku, inne czyny wymienione w ustawie:
- Naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa: wykorzystanie cudzego cennika wewnętrznego albo listy klientów.
- Wprowadzające w błąd oznaczenie przedsiębiorstwa: nazwa firmy łudząco podobna do nazwy konkurenta.
- Wprowadzające w błąd oznaczenie towarów: etykieta sugerująca inne pochodzenie lub skład.
- Nakłanianie do niewykonania umowy: namawianie klientów rywala do zerwania kontraktu.
- Pomówienie i nieuczciwe zachwalanie: rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o sobie albo o konkurencie.
Dyskredytowanie konkurenta i pasożytowanie na renomie marki
Dyskredytacja to przedstawienie konkurenta w sposób, który obniża jego wiarygodność. Może to być logo w ośmieszającym kontekście, określenie „przestarzały” albo zdjęcie zniszczonego produktu rywala. Pasożytowanie na renomie polega na tym, że reklamodawca „podczepia się” pod rozpoznawalność cudzego znaku, np. używa go w haśle częściej, niż wymaga samo porównanie.
Czy wolno pokazać logo konkurenta w reklamie?
Tak, ale tylko w takim zakresie, w jakim trzeba je pokazać, żeby porównanie było zrozumiałe. Logo w neutralnej tabeli z cenami zwykle jest dopuszczalne. Logo przekreślone, zniekształcone albo powiększone tak, że dominuje nad własną marką, narusza warunek braku dyskredytacji albo braku wykorzystania renomy.
Przedstawianie produktu jako imitacji lub podróbki
Hasła „jak X, tylko taniej” i „zamiennik perfum Y” wprost sugerują, że produkt jest naśladownictwem markowego towaru. To narusza warunek nr 8. Do rozróżnienia imitacji i porównania odwołuje się też orzecznictwo TSUE dotyczące dyrektywy 2006/114/WE.
| Przykład w tekście | Naruszony warunek art. 16 ust. 3 | Jak poprawić |
|---|---|---|
| Cena podstawowego pakietu konkurenta obok promocyjnej ceny własnego pakietu premium | pkt 1 i 2 (błąd, różne przeznaczenie) | Porównać pakiety o tym samym zakresie, obie ceny regularne albo obie promocyjne |
| „Jak markowy krem X, tylko 3 razy taniej” | pkt 8 (imitacja), pkt 7 (renoma) | Porównać skład lub pojemność i cenę za 100 ml, bez sugerowania kopii |
| Logo konkurenta na zdjęciu zepsutego sprzętu | pkt 5 (dyskredytacja) | Neutralna tabela parametrów z datą i źródłem |
| „Dostawa szybsza niż u konkurencji” | pkt 3 (brak sprawdzalności) | „Dostawa w 24 h w dni robocze; konkurent A: 48 h wg regulaminu z 1.09.2026” |
| „Oscypek taniej niż u górali” przy serze bez chronionej nazwy | pkt 6 (oznaczenie geograficzne) | Porównywać tylko produkty z tym samym chronionym oznaczeniem |
Jak napisać reklamę porównawczą krok po kroku?
Pisanie legalnej reklamy porównawczej zaczyna się od wyboru jednej sprawdzalnej cechy, np. ceny albo czasu realizacji. Potem porównujesz ofertę o tym samym przeznaczeniu według stanu z tego samego dnia. Zapisujesz zrzut cennika konkurenta z datą, podajesz źródło w przypisie i usuwasz przymiotniki oceniające. Dokumentację przechowujesz co najmniej do końca kampanii, a najlepiej do upływu terminu przedawnienia roszczeń.
- Wybierz cechę: istotną, sprawdzalną i typową, np. cenę za miesiąc, czas realizacji w dniach albo parametr techniczny. Opinia się do tego nie nadaje.
- Dobierz porównywalną ofertę: produkt o tym samym przeznaczeniu i w tym samym wariancie, według stanu z tego samego dnia.
- Utrwal dane: zrób zrzut ekranu cennika lub regulaminu konkurenta z widoczną datą i adresem strony.
- Podaj źródło w tekście: przypis typu „cennik ze strony konkurenta, stan na 1.09.2026”.
- Usuń oceny: zamień „drogi i przestarzały” na liczby. Konkretne liczby przekonują lepiej niż epitety.
- Dodaj warunki promocji: przy ofercie specjalnej wpisz datę zakończenia albo „do wyczerpania zapasów” (art. 16 ust. 4 UZNK).
Jakie dowody trzeba mieć do reklamy porównawczej?
Potrzebujesz dokumentów, które pozwolą osobie trzeciej odtworzyć porównanie: zrzutów cenników z datą, kopii regulaminów, wyników pomiarów i opisu metody. Roszczenia z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji przedawniają się co do zasady po trzech latach (art. 20 UZNK). Rozsądnie jest więc trzymać archiwum co najmniej tak długo. Minimum dokumentacji:
- Zrzut ekranu cennika konkurenta z datą, godziną i pełnym adresem URL.
- Kopia PDF regulaminu lub warunków oferty konkurenta z dnia porównania.
- Własny cennik z tego samego dnia, żeby wykazać, że obie oferty pochodzą z tego samego okresu.
- Opis metody: jakie warianty zestawiono i dlaczego uznano je za porównywalne.
- Wyniki testów, jeśli porównanie dotyczy parametrów, np. protokół pomiaru z laboratorium.
Sformułowania bezpieczne i ryzykowne: tabela przykładów
| Ryzykowne | Bezpieczniejsze | Dlaczego |
|---|---|---|
| „Najtańszy internet w Polsce” | „Abonament 49 zł/mies. - najniższy wśród 4 operatorów w naszym zestawieniu z 1.09.2026” | Zakres i data czynią claim sprawdzalnym |
| „Konkurencja zdziera z klientów” | „U operatora A ten sam pakiet kosztuje 69 zł/mies.” | Liczba zamiast dyskredytacji |
| „Lepsza jakość niż marka X” | „Bateria 5000 mAh, model X: 4000 mAh (dane producenta)” | Obiektywna, typowa cecha |
| „Promocja - taniej niż wszędzie” | „Cena 99 zł do 31.10.2026; konkurent B: 129 zł” | Termin oferty specjalnej wg art. 16 ust. 4 |
Jeśli porównanie opiera się na opiniach klientów, obowiązują dodatkowe zasady. Opisujemy je w tekście opinie klientów w reklamie zasady.
Reklama porównawcza w artykule sponsorowanym: czy wolno porównywać konkurentów?
Tak, artykuł sponsorowany może zawierać porównanie z konkurencją. Musi jednak spełniać warunki art. 16 ust. 3 UZNK i być oznaczony jako reklama. W serwisach o charakterze prasowym wymaga tego art. 36 ust. 3 Prawa prasowego z 26 stycznia 1984 r. W publikato.pl każdy tekst partnera ma oznaczenie „materiał partnera”. Redakcja czyta go tak samo jak artykuł redakcyjny.
Oznaczenie „materiał partnera” i art. 36 ust. 3 Prawa prasowego
Art. 36 ust. 3 Prawa prasowego wymaga, żeby reklama była oznaczona w sposób niebudzący wątpliwości, że nie jest materiałem redakcyjnym. W praktyce oznacza to widoczną etykietę przy tytule, a nie dopisek drobnym drukiem pod tekstem. Porównanie w tekście bez oznaczenia jest podwójnym ryzykiem. Czytelnik może uznać je za niezależny test redakcji, co z kolei zbliża przekaz do wprowadzania w błąd.
Kto odpowiada za treść reklamy porównawczej w artykule sponsorowanym?
Za treść porównania odpowiada przede wszystkim reklamodawca, bo to on formułuje przekaz i posiada dane. Wydawca nie weryfikuje prawnie każdego claimu. Może jednak odmówić publikacji tekstu, który narusza prawo albo prawa osób trzecich. Publikacja na portalu nie jest więc gwarancją, że porównanie jest zgodne z UZNK.
Co wydawca sprawdza przed publikacją tekstu porównawczego?
Zasady publikacji w sieci publikato.pl, czyli ponad 200 własnych portali w 12 branżach, obejmują kilka punktów ważnych dla tekstów porównawczych:
- Oznaczenie: każda publikacja partnera ma etykietę „materiał partnera”.
- Kontrola treści: redakcja czyta tekst jak artykuł redakcyjny. Przy naruszeniu prawa lub zasad przekazuje uwagi, a gdy tekstu nie da się poprawić, zwraca cenę publikacji.
- Treści wykluczone: wydawca nie publikuje treści naruszających prawa osób trzecich, obietnic zdrowotnych i finansowych bez pokrycia ani kopiowanych tekstów.
- Długość: tekst ma 2500-6000 znaków ze spacjami. Tyle miejsca wystarczy na tabelę porównawczą z przypisami.
- Link: jeden link w cenie, a wariant z 2 albo 3 linkami kosztuje 20% albo 40% więcej, z naturalnym anchorem, w wersji dofollow albo nofollow.
- Raport po 30 dniach: data i adres publikacji, indeksacja w Google i odsłony z własnego licznika Umami.
Z obserwacji sieci wynika, że czytelnicy najlepiej przyjmują poradniki, które rozwiązują konkretny problem. Rzetelna tabela z cenami i źródłami pasuje do tego formatu lepiej niż hasło reklamowe. Zobacz publikacje na portalach z prawdziwym ruchem.
Konsekwencje nielegalnej reklamy porównawczej: co grozi reklamodawcy?
Za nielegalną reklamę porównawczą grozi przede wszystkim proces cywilny wytoczony przez konkurenta. Art. 18 UZNK daje mu sześć rodzajów roszczeń, od zaniechania po naprawienie szkody. Gdy reklama narusza zbiorowe interesy konsumentów, postępowanie może też wszcząć Prezes UOKiK. Równolegle działa tryb samoregulacyjny: skarga do Komisji Etyki Reklamy przy Radzie Reklamy.
Jakie roszczenia ma konkurent z art. 18 UZNK?
- Zaniechanie niedozwolonych działań, czyli wycofanie reklamy.
- Usunięcie skutków, np. sprostowanie w tym samym medium.
- Oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, jednokrotne lub wielokrotne.
- Naprawienie szkody na zasadach ogólnych prawa cywilnego.
- Wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści na zasadach ogólnych.
- Zasądzenie sumy pieniężnej na cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego, gdy czyn był zawiniony.
Kiedy wkracza Prezes UOKiK?
Prezes UOKiK wkracza, gdy reklama narusza zbiorowe interesy konsumentów, np. masowo wprowadza ich w błąd co do ceny. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów pozwala wtedy nałożyć karę do 10% obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym. UOKiK nie rozstrzyga sporów między dwiema firmami. Ten konflikt trafia do sądu.
Czy Rada Reklamy może ukarać reklamodawcę?
Nie w sensie kary finansowej. Rada Reklamy to organizacja samoregulacyjna branży, a nie organ państwowy. Komisja Etyki Reklamy ocenia zgodność przekazu z Kodeksem Etyki Reklamy i może uznać skargę za zasadną. Dla marki oznacza to ryzyko wizerunkowe i presję na wycofanie reklamy.
Treść nie zastępuje konsultacji z radcą prawnym lub adwokatem. Przy kampanii porównawczej o dużym zasięgu przygotowanie tekstu warto skonsultować z prawnikiem.
Jakie są 4 rodzaje reklamy?
W marketingu najczęściej wyróżnia się cztery rodzaje reklamy: informacyjną, perswazyjną, przypominającą i porównawczą. To typologia funkcjonalna, a nie prawna. Przepisy UZNK nie dzielą reklam w ten sposób. Regulują osobno reklamę porównawczą i wprowadzającą w błąd, niezależnie od celu kampanii.
Czym różni się reklama informacyjna od perswazyjnej?
- Reklama informacyjna komunikuje nowość: premierę produktu, otwarcie sklepu, zmianę cennika.
- Reklama perswazyjna buduje preferencję i odpowiada na pytanie, dlaczego wybrać właśnie tę markę.
- Reklama przypominająca utrzymuje znaną markę w pamięci odbiorców, typowo w fazie dojrzałości produktu.
- Reklama porównawcza zestawia ofertę z konkurencją i jako jedyna z czterech ma własny reżim prawny w art. 16 ust. 3 UZNK.
Kiedy wybrać reklamę porównawczą?
Porównanie ma sens, gdy masz mierzalną przewagę: niższą cenę, krótszy termin albo lepszy parametr. Bez twardych danych lepiej wybrać reklamę informacyjną lub perswazyjną, bo ryzyko prawne przewyższa korzyść.
Jakie są 3 funkcje reklamy?
Klasycznie reklama pełni trzy funkcje: informacyjną (co i gdzie kupić), nakłaniającą (dlaczego wybrać) i przypominającą (utrzymanie marki w pamięci). Artykuł sponsorowany na portalu branżowym zwykle realizuje dwie pierwsze naraz. Wyjaśnia problem i pokazuje rozwiązanie reklamodawcy, a rzetelne porównanie dodaje argument nakłaniający.
Jak funkcje reklamy przekładają się na tekst sponsorowany?
- Funkcja informacyjna: konkretne dane o produkcie, cenie i warunkach zakupu.
- Funkcja nakłaniająca: argumenty, np. tabela porównawcza z datą i źródłem.
- Funkcja przypominająca: publikacja pozostaje w sieci minimum 12 miesięcy, a potem nadal jest online i dalej pracuje na rozpoznawalność.
- Warunek wspólny: każda z funkcji wymaga oznaczenia tekstu jako reklamy.
Która funkcja jest najważniejsza w porównaniu?
W reklamie porównawczej dominuje funkcja nakłaniająca, ale opiera się na informacyjnej. Bez sprawdzalnych danych porównanie traci podstawę prawną i przestaje przekonywać.
Najczęściej zadawane pytania
Czy można porównać ceny z konkurencją w reklamie?
Tak, ustawa wprost wymienia cenę jako cechę, którą wolno porównywać. Warunek: porównujesz ten sam zakres usługi według stanu z tego samego dnia i możesz to udokumentować, np. zrzutem cennika z datą. Przy promocji trzeba podać termin jej zakończenia.
Jakie są przykłady nieuczciwej konkurencji?
Ustawa wymienia m.in. naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa, wprowadzające w błąd oznaczenie firmy lub towaru, nakłanianie do niewykonania umowy i nieuczciwą reklamę. W reklamie porównawczej typowe są dyskredytacja konkurenta i sugerowanie, że produkt jest tańszą kopią markowego.
Czy artykuł sponsorowany może zawierać porównanie z konkurencją?
Może, jeśli spełnia warunki art. 16 ust. 3 UZNK i jest oznaczony jako reklama zgodnie z art. 36 ust. 3 Prawa prasowego. Wydawca może odmówić publikacji porównania, które narusza prawo albo prawa osób trzecich.
Co grozi za nielegalną reklamę porównawczą?
Konkurent może żądać zaniechania, usunięcia skutków, oświadczenia, naprawienia szkody i wydania korzyści (art. 18 UZNK). Gdy naruszone są zbiorowe interesy konsumentów, postępowanie może wszcząć Prezes UOKiK.
Źródła i literatura
- Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. 1993 nr 47 poz. 211, tekst jednolity), art. 3, 16, 18, 20
- Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/114/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej
- Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (tekst jednolity), art. 36 ust. 3
- Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym
- Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
- Rada Reklamy - Kodeks Etyki Reklamy
